Dla mnie dopiero dziś skończył się Brutal Sound 2012. Kilka dni nocowania znajomych (pozdro!) piwa, muzy i distrowania (jeśli takie słowo istnieje). Ogólnie kilka naprawdę dobrze zagranych koncertów (Collina, Werwolf, Criminal Tango, Buzzcocks (od połowy), Bad Co. (jak grali kawałki Oxymorona)) ;) Ogólnie cała relacja na dniach. Na razie chętnie odzyskałbym banner Bad Look Records, który zniknął w niewyjaśnionych okolicznościach. Już niedługo kolejne koncerty:
- Tzn Xenna (Otwock)
- Horrorshow, Werwolf 77 + more (Sosnowiec)
- Misandao (Wawa)
- Sandals, Fialky, Bulbulators (Poznań)
a potem zapowiedziany (już się jaram) IRON CROSS (Wawa).
Oi
czwartek, 30 sierpnia 2012
poniedziałek, 20 sierpnia 2012
niedziela, 19 sierpnia 2012
sobota, 18 sierpnia 2012
Oi!
Wakacje i nie ma wiele czasu na aktualizacje i zmiany. To wszystko wróci niebawem na razie zapowiadam, że z distrem pojawimy się na:
- Terror (Wawa)
- Brutal Fest 2 i 3 dzień (Wawa)
- SkOi!Day (Sosnowiec)
i jeśli się uda na Misandao.
Pozdro
- Terror (Wawa)
- Brutal Fest 2 i 3 dzień (Wawa)
- SkOi!Day (Sosnowiec)
i jeśli się uda na Misandao.
Pozdro
piątek, 10 sierpnia 2012
The Bartenders meet Dr. Ring Ding once again!
Już
11 sierpnia dojdzie po raz drugi do spotkania Dr Ring Dinga –
legendy europejskiej sceny ska/reggae/dancehall i krajowych
reprezentantów gatunku – formacji The Bartenders.
Spektakularnym
występem jesienią ubiegłego roku w stołecznym klubie Chwila
muzycy nie tylko zdobyli serca warszawskie publiczności, lecz
zaowocował on również zaproszeniem na największy festiwal muzyki
reggae w Polsce – Ostróda Reggae Festival.
Nie
tylko dla tych z Was, którzy do Ostródy wybrać się nie mogą,
muzycy dadzą ekskluzywny koncert na gościnnych deskach klubu 55 w
Warszawie.
Standardowo
już na ich występ złożą się głównie kompozycje szacownego
gościa, a zespół The Bartenders wspierał go będzie nie szczędząc
swych instrumentów, charyzmy i uroku. Dodatkową atrakcją wieczora
będzie prezentacja utworów z nadchodzącej jesienią kolejnej płyty
długogrającej Doktora, zapowiadanej jako powrót do stylu znanego z
wczesnych albumów artysty takich jak Dandimite czy Ram di Dance!
Przygotujcie
się na wybór najgorętszych skankowych, reggae’owych i
dancehallowych hitów, jakich na żywo nie usłyszycie nigdzie w
kraju! (nie licząc festiwalu w Ostródzie)
O
należytą rozgrzewkę przed koncertem z płyt winylowych zadba Irek
z łódzkiego HotShot Sound http://hot-shot-sound.blogspot.com/
Do
zobaczenia!
środa, 8 sierpnia 2012
Collina - Old Punks Should Die - EP
Pożegnalna Ep-ka zespołu Collina zostanie wydana przez Bad Look Records wspólnie z hardcorową wytwórnią Ratel. Pod poniższym adresem znajdziecie anglojęzyczną zapowiedź oraz pierwszy z utworów do odsłuchu:
http://www.ratelrecords.com/?p=364
Dwa ostatnie koncerty Colliny na Brutal Feście:
Oraz na festiwalu "Bez Ziewania" w Bydgoszczy:
http://www.facebook.com/events/395545230488714
Pozdro
http://www.ratelrecords.com/?p=364
Dwa ostatnie koncerty Colliny na Brutal Feście:
Oraz na festiwalu "Bez Ziewania" w Bydgoszczy:
http://www.facebook.com/events/395545230488714
Pozdro
niedziela, 29 lipca 2012
Ave, są wakacje więc i my chwilowo je mamy. Na szybko przypominamy i informujemy:
1. Maczamy palce w epce pożegnalnej Colliny, którą współwydamy z Rattel Rec. Informacje tutaj: Old Punks Should Die
2. Collina zagra dwa ostatnie koncerty na warszawskim Brutal Feście i na feście Bez Ziewania w Bydgoszczy (tutaj).
3. Cały czas jest dostępny 3 numer Skinhead Story
4. Oczywiście polecamy nową płytę Werwolfa 77'
Pozdrawiamy
1. Maczamy palce w epce pożegnalnej Colliny, którą współwydamy z Rattel Rec. Informacje tutaj: Old Punks Should Die
2. Collina zagra dwa ostatnie koncerty na warszawskim Brutal Feście i na feście Bez Ziewania w Bydgoszczy (tutaj).
3. Cały czas jest dostępny 3 numer Skinhead Story
4. Oczywiście polecamy nową płytę Werwolfa 77'
Pozdrawiamy
wtorek, 17 lipca 2012
niedziela, 15 lipca 2012
środa, 11 lipca 2012
Ska piątek w Wawie
13.07 SKAMBOMAMBO + Izolatka + No Profits
KLUB FONOBAR i STREET BROTHERHOOD PROD./ONIT zaprasza na koncert
DATA: 13.07.2012 PIĄTEK
MIEJSCE: KLUB FONOBAR
UL. WAWELSKA 5 WARSZAWA
WJAZD: 20 ZŁ
START: 20:00
Fb - http://www.facebook.com/events/407489175960268/
SKAMBOMAMBO
(ska reggae rocksteady swing) Szczecin
http://www.facebook.com/SkambomamboSKMB
http://www.myspace.com/skambomambo2006
http://skambomambo.pl/
Muzyka Skambomambo to unikalne połączenie gatunków SKA/rock/reggae/swing. Nowy program zapowiadający drugą płytę Skambomambo „Made to Specification" spotkał się ze świetnym przyjęciem w 2010 podczas serii koncertów w klubach we wszystkich zakątkach kraju.
W warstwie tekstowej dominują języki angielski i polski, choć Don Mario błądzi chwilami po większości języków Europy.
Skład zespołu to klasyczna podstawa (perkusja, gitara, bas), barwna i nieczęsta dziś sekcja dęta (sax, trąbka, puzon, czasem tuba i inne) oraz wokal wspierany chórkami.
Koncert Skambomambo to energetyczny show, wypełniony głównie własnymi kompozycjami, również tymi niewydanymi na płytach, przetkane kilkoma klasykami w zaskakujących aranżacjach.
IZOLATKA
(Ska Rocksteady Rock) Tomaszów Mazowiecki
http://www.facebook.com/Izolatka
http://www.myspace.com/izolatka
http://www.izolatka.net/
Izolatka to zespół z Tomaszowa Mazowieckiego założony zimą 2007 roku. Jako prekursor tego gatunku w Tomaszowie, znalazł szeroką gamę odbiorców. Od samego początku nieodłącznym elementem zespołu jest sekcja dęta która daje jeszcze większego kopa utworom.
Na początku przez piosenki przewinął się nawet punk rock i poważne teksty dotykające takich tematów jak ekologia czy wybory, wszystko jednak do czasu. Zmiany nadeszły kiedy Izolatka zaczęła trochę koncertować. Bluzy z naszywkami zostały zmienione na czarne koszule i białe krawaty, a dready na kaszkiety lub kapelusze. Takimi przełomowymi momentami były koncerty z Vespą i Yellow Umbrella, za co im serdecznie dziękujemy. Od tamtej pory chyba wszystkie nowo układane piosenki poruszają tematy lekkie i przyjemne, a muzyka to przyjemne dla ucha i ciała ska & rocksteady.
NO PROFITS
(Ska-Punk, Ska) Zambrów
http://www.youtube.com/watch?v=Nbk1UA_rCHo
http://pozastadem.blogspot.com/2010/10/no-profits.html
No Profits powstał w czasach, gdy słowa "internet" czy "telefon komórkowy" widywane były w powieściach science - fiction. Stworzony został przez ludzi mających wcześniej dośc znikomy kontakt z muzykowaniem, ale ich zapał niwelował wszelkie braki (czasy były takie, że uchodziło wiele). Z racji że zdawaliśmy sobie sprawę ze swoich ułomności postanowiliśmy nie zbawiac świata, nie głosic prawdy głoszonej przez wiele punkowych zespołów i postawiliśmy na znany nam i lubiany gatunek muzyczny ska.punk. Gramy jak umiemy, trenujemy jak możemy, gwiazdy z nas żadne, a jedyne co chcemy to się dobrze bawic... no może przy okazji przemycic kilka prywatnych przemyśleń (czyżby się mesjanizm włączał?).
Tak czasami sobie myślę... i nawet się dziwie - ludziom się to podoba. :)
wtorek, 10 lipca 2012
Werwolf 77 "Szybko, tanio i ładnie"
Wreszcie możemy pochwalić się naszym pierwszym, pełnym debiutem wydawniczym!


-
warszawska banda punkowych pijaków, którym w graniu prostego rytmu
niewielu teraz dorównuje. Teksty, których nie powstydziłby się Hłasko.
Druga płyta zespołu to 13 kawałków, z czego niektóre już stały się
hiciorami. "Teściowa na 102", "M jak Międzyzdroje" czy "Do lusterka
piję" to są hity na lato 2012!!! Kup tutaj (Promomix)
poniedziałek, 2 lipca 2012
Werwolf 77'
Nowa płyta będzie dostępna około 10 lipca. Wszystko już się tłoczy, drukuje i spakowane dotrze na stół. Pudełko wraz książeczką z tekstami. Cena 30 pln,
piątek, 29 czerwca 2012
czwartek, 28 czerwca 2012
niedziela, 24 czerwca 2012
piątek, 22 czerwca 2012
czwartek, 21 czerwca 2012
niedziela, 17 czerwca 2012
piątek, 15 czerwca 2012
Płyty, ziny i koncerty
Nawet jeśli grasz w zespole to skończ marudzić, że nikt nie chce kupować płyt jeśli sam tego nie robisz!
The Headliners „Too Young To Fall In Love” - recenzja
The Headliners – „Too Young To Fall In Love” (UVPR 2011)
Jeśli UVPR będzie wydawało te wszystkie dobre zespoły w takim tempie to niedługo będę musiał słuchać jedynie francuskich kapel a poza tym stanę się mistrzem w pisaniu pochlebnych recenzji. 8°6 Crew, hardXtimes, Daltonz, Maraboots, Gonna Get Yours, ufff… Od przybytku głowa jednak mało kiedy boli jak mówi stare góralskie przysłowie, więc z zadowoleniem sięgnąłem po kolejną płytę od tego wydawcy. Headliners jak na razie znałem z ep-ki z legendarnym Cantoną na okładce i była to płytka bardzo dobra. Tym większy miałem apetyt na ich pełnowymiarową produkcję. „Too Young To Fall In Love” nie przynosi jakichś rewolucyjnych zmian brzmienia w porównaniu ze wspomnianym Ep, jest może jedynie nieco bardziej melodyjna. Trudno nawet wybrać najlepsze kawałki. Uliczny punk rock zagrany wedle najlepszych przepisów na ten gatunek. „Righ Place/Wrong Time”, „So Bored By Now”, tytułowy „Too Young To Fall In Love” to murowane hity do nucenia przy goleniu. Małą skuchę zespół zalicza jedynie przy zupełnie niepotrzebnym intro do (skądinąd całkiem fajnego) kawałka „The City Is Dead” ale później mamy dalszą listę punkowych przebojów w wykonaniu Francuzów. Widać, że odrobili lekcje zarówno z klasyki punk rocka jak i z współczesnych brzmień. Z tego co wiem płyta jest dostępna w wersji winylowej z dodanym CD. Mnie na szczęście trafiła się wersja promo też na cedeku i nie musiałem się dzięki temu męczyć wstając z kanapy gdy trzeba zmienić stronę. W słuchaniu takich płyt nie powinno nam nic przeszkadzać i dlatego muszą być wydawane na nieco mniej szlachetnym kawałku plastiku. HaCe
Jeśli UVPR będzie wydawało te wszystkie dobre zespoły w takim tempie to niedługo będę musiał słuchać jedynie francuskich kapel a poza tym stanę się mistrzem w pisaniu pochlebnych recenzji. 8°6 Crew, hardXtimes, Daltonz, Maraboots, Gonna Get Yours, ufff… Od przybytku głowa jednak mało kiedy boli jak mówi stare góralskie przysłowie, więc z zadowoleniem sięgnąłem po kolejną płytę od tego wydawcy. Headliners jak na razie znałem z ep-ki z legendarnym Cantoną na okładce i była to płytka bardzo dobra. Tym większy miałem apetyt na ich pełnowymiarową produkcję. „Too Young To Fall In Love” nie przynosi jakichś rewolucyjnych zmian brzmienia w porównaniu ze wspomnianym Ep, jest może jedynie nieco bardziej melodyjna. Trudno nawet wybrać najlepsze kawałki. Uliczny punk rock zagrany wedle najlepszych przepisów na ten gatunek. „Righ Place/Wrong Time”, „So Bored By Now”, tytułowy „Too Young To Fall In Love” to murowane hity do nucenia przy goleniu. Małą skuchę zespół zalicza jedynie przy zupełnie niepotrzebnym intro do (skądinąd całkiem fajnego) kawałka „The City Is Dead” ale później mamy dalszą listę punkowych przebojów w wykonaniu Francuzów. Widać, że odrobili lekcje zarówno z klasyki punk rocka jak i z współczesnych brzmień. Z tego co wiem płyta jest dostępna w wersji winylowej z dodanym CD. Mnie na szczęście trafiła się wersja promo też na cedeku i nie musiałem się dzięki temu męczyć wstając z kanapy gdy trzeba zmienić stronę. W słuchaniu takich płyt nie powinno nam nic przeszkadzać i dlatego muszą być wydawane na nieco mniej szlachetnym kawałku plastiku. HaCe
The Pisstons „Walk On” - recenzja
The Pisstons – „Walk On” (Sunny Bastards 2010) CD
Z okładki płyty spogląda na nas dwóch skinów i dwóch typów, którzy z kolei wyglądają jakby w zespole znaleźli się w wyniku łapanki w centrum handlowym. Może to wzbudzać pewne wątpliwości ale bez obaw kapela gra przepisowego streetpunka z odpowiednią dawką melodii. Rozpoczynający płytę „Panic” mógłby być z powodzeniem grany przez Oxymoron. Zresztą następującego po nim „Dig Your Grave” też nie powstydziłaby się żadna dobra punkowa kapela. Miłym zaskoczeniem jest czwarty na krążku „What We Gonna Drink”, który za sprawą użytych w nim klawiszy staje się bardzo pubowym kawałkiem, podobnie jak następny „Cider (Here We Go)”, który jest wręcz folkowy. Po tych dwóch delikatniejszych kompozycjach przeskakujemy do punkowego „Reatard (RIP)” by po chwili odczuć klimat rodem z taniej knajpy w instrumentalnym „The Pissed Ones” pełnym brzmienia fortepianu. Płytę kończy sentymentalna ballada „Running Back Home” z całkiem udanym tekstem i fajną melodią. Cóż zespół Pisstons może nie jest zbyt spójny stylistycznie i skacze od jednych brzmień o drugich ale nie sposób powiedzieć, że płyta jest nudna. Wręcz przeciwnie po ośmiu kawałkach jest apetyt na wysłuchanie kilku kolejnych ale niestety to już koniec. Zespół na pewno wart uwagi i trzeba się rozejrzeć i być czujnym, bo kto wie, może lada chwila znowu coś wydadzą. HaCe
Z okładki płyty spogląda na nas dwóch skinów i dwóch typów, którzy z kolei wyglądają jakby w zespole znaleźli się w wyniku łapanki w centrum handlowym. Może to wzbudzać pewne wątpliwości ale bez obaw kapela gra przepisowego streetpunka z odpowiednią dawką melodii. Rozpoczynający płytę „Panic” mógłby być z powodzeniem grany przez Oxymoron. Zresztą następującego po nim „Dig Your Grave” też nie powstydziłaby się żadna dobra punkowa kapela. Miłym zaskoczeniem jest czwarty na krążku „What We Gonna Drink”, który za sprawą użytych w nim klawiszy staje się bardzo pubowym kawałkiem, podobnie jak następny „Cider (Here We Go)”, który jest wręcz folkowy. Po tych dwóch delikatniejszych kompozycjach przeskakujemy do punkowego „Reatard (RIP)” by po chwili odczuć klimat rodem z taniej knajpy w instrumentalnym „The Pissed Ones” pełnym brzmienia fortepianu. Płytę kończy sentymentalna ballada „Running Back Home” z całkiem udanym tekstem i fajną melodią. Cóż zespół Pisstons może nie jest zbyt spójny stylistycznie i skacze od jednych brzmień o drugich ale nie sposób powiedzieć, że płyta jest nudna. Wręcz przeciwnie po ośmiu kawałkach jest apetyt na wysłuchanie kilku kolejnych ale niestety to już koniec. Zespół na pewno wart uwagi i trzeba się rozejrzeć i być czujnym, bo kto wie, może lada chwila znowu coś wydadzą. HaCe
czwartek, 14 czerwca 2012
środa, 13 czerwca 2012
niedziela, 10 czerwca 2012
sobota, 9 czerwca 2012
czwartek, 7 czerwca 2012
LRC i Gimp Fist + polski akcent
Sunny Bastards wyda split Last Rough Cause i Gimp Fist - super okładkę narysował im specjalista od "kwadratowych skinów" nasz kolega Folo. Super robota :)
środa, 6 czerwca 2012
wtorek, 5 czerwca 2012
Newsletter
Wreszcie popracowaliśmy nad uruchomieniem newslettera. Wspólne informacje zarówno odnośnie fanzina Skinhead Story, jak i działania Badlook Records będą wysyłane pewnie raz w miesiącu, ale możecie się już zapisywać i spodziewać pierwszej wysyłki już w długi weekend. Link do zapisu w prawej kolumnie.
sobota, 2 czerwca 2012
Nowe w Contra Rec.
Pamiętacie wywiad ze Stranglehold z pierwszego numeru Skinhead Story? Dobry band wydał właśnie epkę w niemieckiej wytwórni Contra Records.
piątek, 1 czerwca 2012
Lada moment - refresh badlooka
Lada moment refresh płyt na badlook.pl - m.in. uzupełnienia Perkele w tym nowe picture'y oraz nowa dostawa z francuskiej wytwórni UVPRV.
Przypominam, że wciąż jest do dostania trzeci numer Skinhead Story. http://www.badlook.pl
Przypominam, że wciąż jest do dostania trzeci numer Skinhead Story. http://www.badlook.pl
wtorek, 29 maja 2012
The Aggrolites „Rugged Road” - recenzja
The Aggrolites – „Rugged Road” (Hellcat 2011) CDW momencie, kiedy płyta ta ujrzała światło dzienne sporo się o niej naczytałem i o dziwo nie zawsze były to opinie pochlebne. Sporo recenzentów czy też ludzi na forach internetowych pisało, że jest zbyt miękka i lekka. Fakt, Aggrolites przyzwyczaili nas do pewnego brudu w swoim brzmieniu wszak nie na darmo określa się ich muzykę jako dirty reggae. W przypadku ich najnowszego krążka jest nieco inaczej. Płyta jest zdecydowanie łatwoprzyswajalna, lekko bujająca i pozbawiona tego charakterystycznego dla ich poprzednich produkcji nieczystego brzmienia. Jednak o dziwo dla mnie jest to krok w dobrą stronę. Już wyjaśniam dlaczego. Podstawowym plusem jest brak odniesień do funkowych brzmień, które mogliśmy usłyszeć na ich poprzednich produkcjach. Takie dźwięki znajdujemy jedynie w „The Aggro Band Plays On” więc szybko przeskakujemy ten kawałek. Skoro nie ma wspomnianego funku (ufff…) to dostajemy dla równowagi nieco rootsowych odniesień, ale jakoś w ogóle mi one nie przeszkadzają a wręcz przeciwnie sprawiają, że płyta bardziej buja. Nie wiem skąd te złe opinie na temat tego krążka, bo jeśli dla kogoś nie są hitami takie rzeczy jak „Eye of Obrabas”, „The Cut” czy „Complicated Girl” to ja już nic nie rozumiem, a i przy zdecydowanie regałowym „Enemy Dub” miło jest się pokiwać. Jak dla mnie najlepsza płyta Aggrolites. Aha dla tych, którzy nie chcą wydawać kasy w ciemno miła niespodzianka otóż zespół na swoim profilu youtube umieścił całą płytę do odsłuchu. HaCe
Wisdom In Chains „The Missing Links” - recenzja
Wisdom In Chains – „The Missing Links” (I Scream Records 2012)
Nie jestem miłośnikiem twórczości tego zespołu ale zawsze z ciekawością słucham tego co prezentują na kolejnych płytach. Ich najnowszy krążek wpadł mi w ręce zupełnie przypadkiem jako materiał do zrecenzowania. Przyznam, że sam tej płyty na pewno bym nie kupił, ale do rzeczy. Jak grają Wisdom In Chains pewnie każdy wie więc nie będę się nad tym rozwodził. Na tej płycie mamy kontynuację wszystkiego, za co zespół jest lubiany czyli sporą dawkę melodii i dobrej jakości hardcore. Mnie jednak to nie rusza i szczerze mówiąc skróciłbym tę płytę do kilku najżywszych numerów: „Black Out The Sky”, „Peace To My Family”, „The Missing Links” no może jeszcze załapałby się „Ghost of Buddy” ale to raczej ze względu na sympatyczny teledysk, który promował ten kawałek. Wychodzi na to, że zrobiłbym z tego CD epkę. Mimo mojego marudzenia fani kapeli i tak kupią ten krążek więc nie mam się co wysilać. HaCe
Nie jestem miłośnikiem twórczości tego zespołu ale zawsze z ciekawością słucham tego co prezentują na kolejnych płytach. Ich najnowszy krążek wpadł mi w ręce zupełnie przypadkiem jako materiał do zrecenzowania. Przyznam, że sam tej płyty na pewno bym nie kupił, ale do rzeczy. Jak grają Wisdom In Chains pewnie każdy wie więc nie będę się nad tym rozwodził. Na tej płycie mamy kontynuację wszystkiego, za co zespół jest lubiany czyli sporą dawkę melodii i dobrej jakości hardcore. Mnie jednak to nie rusza i szczerze mówiąc skróciłbym tę płytę do kilku najżywszych numerów: „Black Out The Sky”, „Peace To My Family”, „The Missing Links” no może jeszcze załapałby się „Ghost of Buddy” ale to raczej ze względu na sympatyczny teledysk, który promował ten kawałek. Wychodzi na to, że zrobiłbym z tego CD epkę. Mimo mojego marudzenia fani kapeli i tak kupią ten krążek więc nie mam się co wysilać. HaCe
Demasiados Enemicos „Loyalty” - recenzja
Demasiados Enemicos to kapela z Barcelony, o której kompletnie nic wcześniej nie wiedziałem. Poza tym tradycyjnie wytwórnia Marchiato a Fuoco nie oferuje na płycie nawet informacji o roku jej wydania. Jakaś konspiracja czy co? Żeby dotrzeć do takich informacji musiałem poszperać w sieci. To co grają Hiszpanie to Oi! z mocno słyszalnymi rockowymi a nawet powiedziałbym metalowymi wstawkami. Wystarczy posłuchać pierwszych dźwięków intra rozpoczynającego płytę, aby zorientować się co nas czeka. A wstęp do kawałka „Fredy Krugger” też rozwiewa wszelkie wątpliwości, co do tego czym inspirują się ci kolesie. Dla mnie takie połączenia to coś czego szczerze nie cierpię i z definicji odrzucam. Jednak z recenzenckiego obowiązku musiałem tę płytę przemęczyć do końca. Jeśli ktoś lubi hiszpańskie teksty, zdarty typowo oi!owy wokal i mieszanie punka z metalowymi brzmieniami to może się podobać. Dla mnie nuda i męczarnia. HaCe
The Fialky – „Kapitan 77” - recenzja
The Fialky – „Kapitan 77” (Papagajuv hlasatel Records 2011)
The Fialky to dla mnie taki czeski odpowiednik naszych Bulbulators. Chodzi mi głównie o to, że zapatrywania muzyczne obu zespołów są chyba dosyć podobne. Ot zapatrzyli się chłopaki w tę stronę punkowych brzmień, która opatrzona jest dwiema magicznymi siódemkami. To co dostajemy od Czechów na płycie „Kapitan 77” to zdecydowane odwołanie się do wspomnianych wyżej dzwięków, choć chłopaki nie stronią też od użycia instrumentów dętych i pokrzykiwań „Oi! Oi! Oi!” w refrenach („Kluci z pocernic”) czy ska w kawałku „Gangy ze zakladni skoly”, który mnie lekko kojarzy się z naszymi Podwórkowymi Chuliganami. Muzycznie zespół jedzie więc na dobrych patentach a riffy w „Tricko” są żywcem zerżnięte z Ramones. Generalnie jest melodyjnie i wesoło ale Fialky nie stronią też od poważniejszych tematów („Zacni myslet srdcem”, „Kamos potrebuje pomoc”, „Svet”). Czasami lekko ironizują jak w „Socjalni sit” a innym razem pokazują kto jest odpowiedzialny za „kurwienie sceny” ;) - „S.C.E.N.A”. Teksty na pewno są ich mocną stroną. Sama płyta to 13 kawałków plus materiały bonusowe. Razem 20 piosenek w niecałe 45 minut, czyli wszystko tak jak powinno być. Dodatkowo książeczka a raczej spory plakat ze wszystkimi tekstami w języku czeskim plus tłumaczenia na angielski oraz sporo zdjęć zespołu i ich znajomych. Nasi południowi sąsiedzi mają kapelę, z której mogą być dumni. HaCe
The Fialky to dla mnie taki czeski odpowiednik naszych Bulbulators. Chodzi mi głównie o to, że zapatrywania muzyczne obu zespołów są chyba dosyć podobne. Ot zapatrzyli się chłopaki w tę stronę punkowych brzmień, która opatrzona jest dwiema magicznymi siódemkami. To co dostajemy od Czechów na płycie „Kapitan 77” to zdecydowane odwołanie się do wspomnianych wyżej dzwięków, choć chłopaki nie stronią też od użycia instrumentów dętych i pokrzykiwań „Oi! Oi! Oi!” w refrenach („Kluci z pocernic”) czy ska w kawałku „Gangy ze zakladni skoly”, który mnie lekko kojarzy się z naszymi Podwórkowymi Chuliganami. Muzycznie zespół jedzie więc na dobrych patentach a riffy w „Tricko” są żywcem zerżnięte z Ramones. Generalnie jest melodyjnie i wesoło ale Fialky nie stronią też od poważniejszych tematów („Zacni myslet srdcem”, „Kamos potrebuje pomoc”, „Svet”). Czasami lekko ironizują jak w „Socjalni sit” a innym razem pokazują kto jest odpowiedzialny za „kurwienie sceny” ;) - „S.C.E.N.A”. Teksty na pewno są ich mocną stroną. Sama płyta to 13 kawałków plus materiały bonusowe. Razem 20 piosenek w niecałe 45 minut, czyli wszystko tak jak powinno być. Dodatkowo książeczka a raczej spory plakat ze wszystkimi tekstami w języku czeskim plus tłumaczenia na angielski oraz sporo zdjęć zespołu i ich znajomych. Nasi południowi sąsiedzi mają kapelę, z której mogą być dumni. HaCe
Subskrybuj:
Posty (Atom)














































